.
¿ Eres feliz o solo sonríes?
miércoles, 16 de noviembre de 2011
martes, 15 de noviembre de 2011
"Tengo tantas cosas por decir, pero tu forma de actuar me lo impide."
Que nada do bon que un día me deches, compensa a persona na que te convertiches, dasme pena!
lunes, 14 de noviembre de 2011
NADA, nin NAIDE, é o que parece.
" La vida te da sorpresas, sorpresas te da la vida". Si, gran verdad. Que esto funciona así, é triste, pero é así.
Que a persona na que más confías, é a que más te jode, a que más che promete, a que menos cumple, a que más dice, a que menos fai. Que a persona que che desea o mellor, está facendo o imposible pa que non sexa así, que o que más che pregunta, é ao que menos lle importas, que ao que más queres, é o que menos te quere.
Quen che sonrie a cara, clavacha na espalda, quen che dice " sempre vou estar ahí" é quen antes se vai. Que é lei de vida, que foi, é, e será. Si algo teño claro é que eu non quero eso, e si non quero eso, suponse que non quero nada, porque "eso" é todo. Pois non, non quero nada. Non quero promesas, sonrisas, interés nin sempres. Quero alguien que non me prometa nada, que mo demostre día a día. Non quero que me sonrian de cara, quero que o faigan cando se den a volta. Quero que me pregunten como estou, todos os días da miña vida, sin excepción, non solo canto este mal. E quero sempres que se cumplan. Porque está claro, que hai moita "xente", pero aínda quedan algunhas "personas".
Que a persona na que más confías, é a que más te jode, a que más che promete, a que menos cumple, a que más dice, a que menos fai. Que a persona que che desea o mellor, está facendo o imposible pa que non sexa así, que o que más che pregunta, é ao que menos lle importas, que ao que más queres, é o que menos te quere.
Quen che sonrie a cara, clavacha na espalda, quen che dice " sempre vou estar ahí" é quen antes se vai. Que é lei de vida, que foi, é, e será. Si algo teño claro é que eu non quero eso, e si non quero eso, suponse que non quero nada, porque "eso" é todo. Pois non, non quero nada. Non quero promesas, sonrisas, interés nin sempres. Quero alguien que non me prometa nada, que mo demostre día a día. Non quero que me sonrian de cara, quero que o faigan cando se den a volta. Quero que me pregunten como estou, todos os días da miña vida, sin excepción, non solo canto este mal. E quero sempres que se cumplan. Porque está claro, que hai moita "xente", pero aínda quedan algunhas "personas".
Dame solo este momento, solos tú y yo.
Un solo momento, me bastaría para demostrarte que no hay nadie en el puto mundo que te quiera como yo, "déjame que te lo demuestre"
viernes, 11 de noviembre de 2011
Yo creo que la vida es cómo un juego de posibilidades
La posibilidad de salir con alguien al que creas inaccesible,o posibilidades de que alguien que nunca te habia gustado te empiece a gustar, o las posibilidades de encontrar a la primera el amor de tu vida, las que tienes de estar con alguien que no lo es, porque no tienes posibilidades con el amor de tu vida..
jueves, 10 de noviembre de 2011
lunes, 7 de noviembre de 2011
domingo, 6 de noviembre de 2011
He.
Ten esa puta capacidad, de recordarme día a día, o importante que foi, que é e que será. O moito que o quixen, que o quero, e que o quererei.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



